Od jakiej ilości prania własna pralnia ma sens
Nie ma jednej liczby pokoi, od której pralnia zawsze się opłaca. Są trzy zmienne, które przesuwają próg: ilość prania, jego równomierność w ciągu roku i koszt pracy w Twoim regionie. Hotel całoroczny z obłożeniem po 70 procent ma inną sytuację niż pensjonat czynny od czerwca do września.
Praktycznie: poniżej około 10 pokoi własny sprzęt rzadko się zwraca, chyba że obiekt ma też restaurację albo spa generujące dużo ręczników i obrusów. Powyżej 30 pokoi przy stałym obłożeniu własna pralnia zwykle wygrywa, ale tylko jeśli ktoś ją obsługuje sprawnie. Pomiędzy decyduje rachunek.
Schemat rachunku krok po kroku
Zbierz sześć liczb. Każdą da się ustalić z faktur i grafiku, bez zgadywania.
- Kilogramy rocznie. Liczba wymian pościeli i ręczników razem z wagą kompletu, plus obrusy i odzież robocza.
- Stawka usługi zewnętrznej za kilogram. Poproś dwie lub trzy pralnie o ofertę dla Twojej ilości i dla bielizny hotelowej, nie ogólnego cennika.
- Koszt wody, ścieków i energii na kilogram. Zużycie na cykl podaje producent maszyny, ceny weźmiesz z własnych faktur.
- Chemia i serwis. Dozowniki, środki, przegląd roczny i rezerwa na naprawy.
- Praca. Ile godzin tygodniowo zajmuje pranie, suszenie, prasowanie i składanie, razem z kosztem pracodawcy.
- Amortyzacja zestawu. Cena maszyn z instalacją podzielona na liczbę lat użytkowania.
Suma punktów od 3 do 6 to roczny koszt własnej pralni. Porównaj go z punktem 1 razy punkt 2. Jeśli własna wychodzi taniej o więcej niż kilka tysięcy złotych rocznie, zakup ma sens finansowy, a różnica dzielona przez cenę zestawu pokazuje czas zwrotu.
Koszty, które najczęściej pomija się w rachunku
Największą pomyłką jest policzenie samych maszyn i wody. Prawdziwy rachunek ma kilka pozycji, o których hotelarze przypominają sobie po zakupie.
- przeróbka instalacji: moc przyłączeniowa, odpływ podłogowy, wentylacja suszarki,
- czas pracownika, w tym zastępstwa w dni, w których pralnię prowadzi osoba od innych zadań,
- zapas bielizny, bo własna pralnia nie zwalnia z posiadania kompletów w obiegu (zwykle trzy komplety: w pokoju, w praniu i na półce),
- awarie w szczycie sezonu i czas reakcji serwisu w Twoim regionie,
- koszt miejsca, jeśli pralnia zajmuje pomieszczenie, które mogłoby być pokojem lub magazynem.
Z drugiej strony usługa zewnętrzna ma swoje ukryte koszty: kilkudniowy obieg bielizny wymusza większy zapas kompletów, a opóźnienie dostawy w szczycie zostawia pokoje bez pościeli.
Układ mieszany, czyli własna pralka i usługa na szczyt
Dla obiektów sezonowych często najlepszy jest układ mieszany. Własna pralka i suszarka obsługują bieżące pranie, a w tygodniach szczytu nadwyżkę zabiera pralnia usługowa. Maszyny dobiera się wtedy do średniego obciążenia, nie do dnia rekordowego, więc zestaw jest mniejszy i szybciej się zwraca.
Zestaw bazowy to zwykle jedna pralka przemysłowa 15 do 20 kg, suszarka o zbliżonej pojemności i magiel elektryczny do bielizny płaskiej. Pełną listę maszyn dla obiektu z podziałem na strefy opisujemy na stronie o wyposażeniu pralni hotelowej.
Jak przygotować się do rozmowy z dystrybutorem
Zanim zapytasz o ceny, miej pod ręką trzy liczby: kilogramy prania w dniu szczytu, moc przyłączeniową budynku i wymiary pomieszczenia. Dystrybutor, który dostaje takie dane, wyceni konkretny zestaw zamiast odsyłać do katalogu. Dla bielizny hotelowej poproś też o informację o zużyciu wody i energii na cykl, bo to wchodzi do Twojego rachunku.
Chcąc zaoszczędzić czas, policz dobór w kalkulatorze doboru maszyn, zapisz wynik i wyślij go jako zapytanie do dystrybutorów ze swojego regionu. Kilogramy w szczycie najłatwiej odczytać z historii obłożenia, którą daje program hotelowy do rezerwacji w pensjonacie.